🌹१ ऑगस्ट:भगवानदादा यांची ११० वी जयंती🌹- बडगुजर. इन

🌹१ ऑगस्ट:भगवानदादा यांची ११० वी जयंती.🌹
भारतातील पहिले डान्सिंग सुपरस्टार मानले जाणारे भगवान दादांची ११० वी जयंती आहे.१ऑगस्ट १९१३ रोजी अमरावती येथे जन्मलेल्या भगवान दादांचे खरे नाव भगवान आबाजी पालव होते.लोक त्याला प्रेमाने फक्त भगवान म्हणायचे. पण भगवानदादा जेवढे लोकप्रिय होते,तेवढीच त्यांची कहाणीही वेदनादायक होती.
गरिबीकडून श्रीमंतीकडे प्रवास करणाऱ्या या भगवान समुद्रकिनारी एक आलिशान बंगला होता. आठवड्याच्या दिवसानुसार त्यांच्याकडे 7 कार होत्या.पण जिथे त्यांनी अखेरचा श्वास घेतला ती चाळ होती. भगवान दादा गरीबातून श्रीमंत आणि नंतर गरीब झाल्याची कहानी.
भगवान दादांचे वडील मुंबईत कापड गिरणीत काम करायचे. ते स्वत: याच मिलमध्ये मजूर म्हणून काम करायचे. पण त्यांना सिनेमाची आवड होती. मूक चित्रपटांमधील छोट्या भूमिकांमधून त्यांनी आपल्या अभिनय कारकिर्दीला सुरुवात केली.क्रिमिनल’ या मूकपटातून पडद्यावर पदार्पण करणारे भगवान दादा कॉमेडीचा नटलेला बादशहा ठरला. भगवान दादांच्या मेहनतीचे फळ मिळाले. त्यांच्या कामाच्या पद्धतीमुळे लोक प्रभावित झाले. त्यांनी साकारलेली साधी-साधी पात्रे सर्वसामान्य लोकांमध्ये, विशेषतः मजुरांमध्ये लोकप्रिय झाली. यानंतर भगवान दादांनी स्वतःचे चित्रपट बनवायचे ठरवले.
भगवान दादांनी जागृति पिक्चर्स नावाने स्वतःचे प्रोडक्शन हाऊस सुरू केले आणि नंतर 1947 मध्ये त्यांनी चेंबूरमध्ये जागृती स्टुडिओ बांधला. सुपरहिट ठरलेल्या ‘अलबेला’ या चित्रपटाचे त्यांनी दिग्दर्शन आणि निर्मिती केली होती. चित्रपट 50 आठवड्यांहून अधिक काळ थिएटरमध्ये चालला. त्याची ‘शोला जो भडके’ आणि ‘भोली सुरत दिल के खोटे’ ही गाणी इतकी लोकप्रिय झाली की आजही लोकांना ती ऐकायला आवडतात.काळाचा मार्ग बदलला. ‘अलबेला’ची जादू पुन्हा निर्माण करण्याच्या उद्देशाने भगवान दादांनी ‘लेबेला’ आणि ‘झमेला’ नावाचे सिनेमे केले, जे चक्क फ्लॉप झाले. त्यानंतर आला ‘सहमे हुए सपने’, जो पहिल्या शोमध्येच अपयशी ठरला.त्यानंतर भगवान दादा किशोर कुमार यांच्यासोबत ‘हंसे रहना’ची निर्मिती करू लागले. यासाठी त्यांनी प्रचंड पैसा खर्च केला. त्याने पत्नीचे दागिने गहाण ठेवले आणि आपली संपूर्ण बचत त्यावर खर्च केली. पण दोघांमध्ये काही मतभेद झाले आणि भगवान दादांना चित्रपट अर्ध्यावरच थांबवावा लागला.
भगवान दादाचे अनेक मित्र होते,जे त्यांच्या खर्चाने पार्टी करायचे. दारू प्यायची. हळूहळू त्यानेही तिची साथ सोडली. आर्थिक संकटात सापडलेल्या भगवान दादांना आपला बंगला आणि गाड्या विकायच्या होत्या. संपूर्ण कुटुंब दादरच्या एका चाळीत दोन खोल्यांमध्ये राहू लागले. शेवटच्या क्षणी त्यांची अविवाहित मुलगी आणि लहान मुलाचे कुटुंब भगवान दादांची काळजी घेत होते.चित्रपटसृष्टीवर पाच दशके राज्य करणाऱ्या आणि ६०० हून अधिक चित्रपट करणाऱ्या भगवान दादांचे ४ फेब्रुवारी २००२ रोजी दादर येथील चाळ येथे गरिबीशी लढा देत निधन झाले. त्यांच्या आयुष्याच्या शेवटच्या काही वर्षांत त्यांना सिने आर्टिस्ट असोसिएशन आणि इंडियन मोशन पिक्चर प्रोड्यूसर असोसिएशनने 3000 आणि 5000 हजार रुपये मानधन दिले होते.
भगवान दादांच्या जयंती निमित्ताने संगीतमय मुजरा